Տարեկան 11 միլիոն զբոսաշրջիկ. Մոնմարտրի բնակիչները բողոքում են օտարերկրացիների ներխուժման դեմ

Ըստ մոտ 15 տարի առաջ այնտեղ տեղափոխված Օլիվիե Բարուինի՝ այն ժամանակ Մոնմարտրը զգացվում էր որպես հարմարավետ գյուղակ Փարիզի սրտում, այսօր դա այլևս այդպես չէ։

Տեղական խանութները, մասնավորապես՝ մսագործների տաղավարները, հացաբուլկեղենի և մթերային խանութները, անհետանում են՝ տեղը զիջելով հուշանվերների տաղավարներին, պաղպաղակով և Bubble Tea-ով փողոցային սննդի տաղավարներին, և սրճարաններին, որոնց սեղանները բացվում են ուղիղ դեպի նեղ սալիկապատ փողոցներ։

Դրանք այժմ դառնում են հետիոտնային, ինչն, ըստ Բարուինի, հատկապես անհարմար է հաշմանդամություն ունեցող անձանց համար, ստիպելով վաճառել բնակարանը։

Պատշգամբներին հայտնվում են պաստառներ՝ «Բացիկի հետևում քաղաքապետարանի մոռացած տեղացիներն են» և «Մոնմարտրի բնակիչները դիմադրում են» կարգախոսներով։

Սակրե-Կյոր տաճարը տարեկան ընդունում է մինչև 11 միլիոն այցելու, ավելին, քան Էյֆելյան աշտարակը: Զբոսաշրջիկների հոսքը և խմբերի, տուկ-տուկների, լուսանկարչական տաղավարների և կարճաժամկետ վարձակալության կետերը տարածքը դարձնում են բաց երկնքի տակ «զվարճանքի պուրակի»:

Անն Ռենոյի գլխավորած «Vivre à Montmartre» (Ապրել Մոնմարտրում) ասոցիացիան առաջարկում է սահմանափակ միջոցառումներ՝ սահմանափակում ոչ ավելի, քան 25 մարդուց բաղկացած խմբերի համար, բարձրախոսների արգելք և զբոսաշրջիկների հարկի բարձրացում:

Բացի դրանից, Մոնմարտրում անշարժ գույքի գները վերջին տասնամյակում աճել են 19%-ով, և քաղաքը Airbnb-ի նման հարթակների միջոցով հիմնական բնակարանների թույլատրելի վարձակալության ժամկետը կրճատել է տարեկան 120-ից հասցնելով 90 օրվա:

Մոնմարտրում դիմադրությունն արտացոլում է ավելի լայն եվրոպական միտումը. նմանատիպ բողոքի ցույցեր և միջոցառումներ են նկատվել Վենետիկում, Բարսելոնայում և Աթենքում, որտեղ մտցվել են մուտքի սահմանափակումներ, զբոսաշրջիկների կուտակումներ և կարճաժամկետ վարձակալության կանոնակարգեր: