Քծնում եք, քծնեք, բայց անցյալը չի մոռացվում, ոչինչ չի մոռացվում
Պատերազմից օրեր անց հրաշք տեղի ունեցավ: Նրանք, ովքեր տարիներ շարունակ հակառուսական տրամադրություններ էին հրահրում, Ռուսաստանին համարում Հայաստանի թիվ մեկ պատասխանատու, հանկարծ դարձան խիստ ռուսամետ: Ավելին, սկսեցին քծնել Ռուսաստանին, մի կողմ դնելով բարոյական բոլոր նորմերը:
Իհարկե, ոմանք պնդում են, որ գիտակցության նման փոփոխությունը կարող է տեւել այնքան, որքան պատերազմը, եւ խաղաղության հաստատումից ժամեր անց նրանք նորից վերադառնալու են իրենց հին գործին: Բայց հիմա դա էական չէ, այլ այն, որ մարդիկ, որոնք կոնկրետ հիմնադրամներից կոնկրետ գումարներ ստանալով, կոնկրետ հանձնարարականներ ստանալով հակառուսական քարոզչություն էին անում, այսօր պարզապես ընկնում են Ռուսաստանի ոտքերը, գուցե մոռանալով, որ ոչինչ չի մոռացվում, ոչ ոք չի մոռացվում, հատկապես հիմա, երբ կա համացանց, եւ պարտադիր չէ հույս դնել ժողովրդի հիշողության վրա. չհիշի ժողովուրդը, կհիշեցնի համացանցը:
Նրանք, ովքեր ընդամենը ամիսներ առաջ պահանջում էին Հայաստանում արգելել ռուսաստանյան հեռուստաալիքների հեռարձակումը, ովքեր պահանջում էին փակել Գյումրիում Ռուսաստանի ռազմական հենակայանը, ովքեր ՌԴ ԱԳ նախարարին առաջարկում էին հարմարվել հայաստանյան շոգերին, ովքեր առիթ էին փնտրում ՌԴ ղեկավարներին վիրավորելու համար, այսօր իրար հերթ չտալով քծնում են նույն այդ ղեկավարներին, անում այնպիսի հայտարարություններ, կարծես իրենք չէին հեգնական արտահայտություններ գրում ՌԴ նախագահի կամ արտգործնախարարի եւ ընդհանրապես ռուսական պետության մասին:
Դանիել Իոնիսյանը, Ալեն Սիմոնյանը, Արսեն Խառատյանը երբ այսօր քծնանքի վարպետության դասեր են մատուցում՝ գովեստի խոսքեր, արտահայտություններ շռայլելով Ռուսաստանին, պետք է հասկանան, որ դա ավելի, շատ ավելի անդուր է, քան անգամ, երբ փողով հակառուսական քարոզներ էին անում: Իսկ, օրինակ, ամերիկահայերը, պետք է մտածեն, թե ինչու Հայաստանում հակառուսական քարոզչությամբ զբաղվող Արսեն Խառատյանը հայտնվեց ԱՄՆ-ում եւ հայերին անդադար կոչ արեց քվեարկել դեմոկրատների թեկնածու Ջո Բայդենի օգտին, բայց սա, ինչպես ասում են, այլ պատմություն է:
Աննա Բաղդասարյան
Top-News.am