էդ պարգևավճարի 25 տոկոսը եթե տրամադրեն, իքնաթիռով էս ժողովրդին կարող են հետ բերել. ՌԴ-ում մնացած ՀՀ քաղաքացի
ՀՀ այն քաղաքացիները, որոնք մինչև Հայաստանում կորոնավիրուսով պայմանավորված՝ արտակարգ դրություն հայտարարելը այս կամ այն պատճառով մեկնել էին Ռուսաստան, անելանելի վիճակում են հայտնվել։ Ժամանակավոր գրանցման ժամկետը լրանում է, իսկ սահմանները բացվելու մասին խոսք չկա։
«Եթե սահմանները մինչև սեպտեմբերի 15-ը չեն բացում, անձամբ իմ գրանցումը սեպտեմբերի 3-ին լրանում է, ես ստիպված նորից գումար եմ ծախսելու, որ ժամկետը երկարացնեմ, նույն խնդիրը բոլորն ունեն, իսկ ժամանակավոր գրանցում հանելը տարբեր քաղաքներում տարբեր գներ ունի և բավականին բարձր»,- NEWS.am-ի հետ զրույցում ասաց մարտից Ռուսաստանում գտնվող Սարգիս Գարյանը՝ հավելելով, որ շատերի գումարն արդեն վերջացել է։
«Օրերս տեսանյութ տարածվեց, որտեղ երեխան պատմում էր, որ վարձը չեն կարողանում տալ, տնից դուրս են հանել ու մեքենայի մեջ են մնացել։ Էդ մարդիկ զանգել են ինձ ասում են՝ գնա՞նք Լարս։ Ես մտածում եմ, որ եթե Լարս գնացին, ավելի վատ վիճակում են հայտնվելու։ Ես չեմ հասկանում՝ Կառավարությունը մի պատասխան կարողանում է տա՞լ։ Հարգարժան պարոն Ավինյանը, ԱԺ-ում Էդմոն Մարուքյանի հարցին ի պատասխան ասում է, որ եթե կոնկրետ քանակ կա, եթե հարցը վերաբերում է մեկ կամ երկու անգամվան, ապա դա քննարկելի ու բանակցելի է վրաց գործընկերների հետ»,- նշեց Սարգիսը։
Ռուսաստանում մնացած ՀՀ քաղաքացիները ավելի վաղ դիմել էին ԱԺ «Լուսավոր Հայաստան» խմբակցության ղեկավար Էդմոն Մարուքյանին, նշելով, որ այդ պահի դրությամբ ինքնակազմակերպվել է 89 անձ՝ 33 ավտոմեքենայով ու հայտնել ցանկություն ՀՀ վերադառնալու համար։ Հիմա նրանց թիվն ավելացել է։
«Զանգերը մինչև օրս չեն դադարում։ Մարդիկ տան գույք ունեն, ուզում են հետ բերեն, էդ մարդիկ չգիտեն՝ ի՞նչ անեն, աշխատանք չունեն։ Կողքից ամեն մեկը ինչ-որ բաներ է ներկայացնում։ Պետք չի էս ժողովրդին քաղաքականացնել, էս ժողովուրդը քաղաքականության հետ ոչ մի տիպի կապ չունի։ Ինչի կարելի է էս ժողովրդին անտեսե՞լ, հա՞։ Հավաքվեն գնան Լա՞րս, միջազգյին լրատվամիջոցները լուսաբանեն, որ տեսանելի լինի՞։ Ինչքա՞ն կարելի է վիզները երկարացնել, նայել, թե ի՞նչ են անում, բայց գլուխները մտցնեն գետնի տակ, իբրև թե չեն նկատում, շատ էլ լավ նկատում են»,- վրդովված ասաց նա։
Սարգիսը դիմել է թե՛ ՌԴ-ում ՀՀ դեսպանատանը, թե ՀՀ արտգործնախարարությանը, բայց ոչ մի հուսադրող պատասխան։
«Արտգործնախարարթյանը նամակ էի գրել, աշխատակիցը զանգել էր ինձ 30 րոպե համոզում էր, որ իրենք վրացական կողմի հետ մեր առաջարկած բոլոր տարբերակներով աշխատում են, ես էլ իրենց ասացի, որ չեն աշխատում, որովհետև իմ խոսքերը հաստատեց պարոն Ավինյանը, որն այդ զանգից օրեր անց ԱԺ ամբիոնից հայտարարեց, որ վրացական կողմի հետ ցամաքային սահմանը բացելու վերաբերյալ բանակցություն չի գնում։ Հիմա ես չեմ, Դուք եք Կառավարությանը նույնիսկ 1 տոկոս կարո՞ղ եք հավատալ»,- նշեց նա։
ՀՀ քաղաքացիները Հայաստան են ուզում վերադառնալ ցամաքային տարբերակով, որովհետև նրանցիից շատերը ընտանիքներով են և մեքենաներով։
«Եթե էդ մարդիկ աշխատանք ու գումար չունեն, ո՞նց կարող է 4 հոգանոց ընտանիքը 60 000 ռուբլի տրամադրի ու ինքնաթիռով գա Հայաստան, հետո էլ սպասի, թե երբ կբացվի սահմանը, որ նորից ծախի, հետ դառնա այստեղ, որ մեքենան բերի։ Էդքան գումար որ ունենային, շատ հետաքրքիր է՝ ինչի՞ էին հասնում Ռուսաստանում»,- նկատեց Սարգիսը, ապա հավելեց․
«Ես մարտի սկզբին գործի համար, իմ մեքենայով 15-ից 20 օրով եկել եմ էստեղ ու ծախսել եմ շատ չնչին գումար։ Հիմա եթե իմ մեքենայով կրկին հետ վերադառնամ, 3000 ռուբլուց ավելի չեմ ծախսելու։ Ինձ ասում են՝ չարտերային ռեյսերով գնա, ես գամ էդտեղ, ոչ մի աշխատանք չունեմ, ի՞նչ եմ անելու, գոնե մեքենա կունենամ, կարող եմ ինչ-որ մի տեղ առաքիչ աշխատել ու ընտանիքս պահեմ։ Ես պետությունից երբեք գումար չեմ մուրացել, ոչ էլ հիմա եմ ուզում։ Ինքս կարատեի բազմակի միջազգային չեմպիոն եմ, պատիվ ենք ունեցել թե՛ ես, թե՛ աշակերտներս մեր եռագույնը աշխարհում ներկայացնելու, իսկ էսօր իմ աշակերտները մնացել են առանց մարզիչի»,- ասաց նա։
Սարգիս Գարյանը շեշտում է, որ Կառավարությանը չեն մեղադրում, պահանջում են միայն , որ գոնե հայտարարեն, մոտավոր ժամանակ նշեն, թե երբ հարցը կլուծվի, որ իրենց անելիքն իմանան։
«Էդ որ պետք էր էդ նույն ժողովուրդը չէ՞ր հեղափոխության կողքը կանգնած, բա հիմա էս ժողովրդի կողքը չկանգնե՞ն։ Հերիք եղավ, ընտանիքները լրիվ կիսվել են։ 6 ամիս է՝ ընտանիքիցս զրկված եմ, ինչքա՞ն կարելի է, զզվեցրին արդեն համաճակարով, չեն կարողանո՞ւմ բանակցել, սա էլ հո կարելի է լուծել, սա անհնարին հարց չէ։ Եթե մեքենան, որպես բեռնափոխադրող կարողանում են փոխադրել, էդ նույն մարդը նստում, անցնում է, հազար հոգու հետ շփվելով, ի՞նչ խնդիր կա, որ էդ մարդիկ մեքենաներով գնան, հասնեն իրենց տուն։ 1 տարեկանից սկսած էդ ցանկում անուններ կան, գոնե նրանց մասին մտածեն։ Ասում են՝ դեսպանատունը տարածքներ է տվել, հայ գործարարների հետ պայմանավորվելով, մեքենաները տարեք էնտեղ թողեք, հիմա ես չեմ, էդ Կառավարության յուրաքանչյուր անդամն է՝ ո՞ր մեկն իր մեքենան կթողնի էստեղ անտեր ու ինքը կգա էդտեղ։ Իրենք իրենց ունեցածը նորմալ պիտի պահեն, ժողովրդինը՝ չէ՞։ Պարգևավճար եք ստանում, տո լավ եք անում, աշխատողին տվեք, բայց մարդուն իր ուղղակի պարտականությունը աշխատանքում կատարելու համար պարգևավճար չեն տալիս, ես չպետք է բացատրեմ, թե ինչի համար են պարգևավճար տալիս, իսկ էդ տված 125 տոկոս պարգևավճարի ընդամենը 25 տոկոսը եթե տրամադրեն, իքնաթիռով էս ժողովրդին կարող են հետ բերեն, մեքենաներն էլ քարշակներով ուղարկեն Հայաստան, դա կլիներ մարդասիրական քայլ ու այդ էդ նույն ժողովրդի կողքին կանգնել կլիներ»- ընդգծեց նա։
Սարգիս Գարյանը հավելեց, որ հաճախ է կարծիքներ լսում, թե ինչո՞ւ են Կառավարությանը կամ էլ վարչապետին դիմում։
«Բա եթե պարոն Փաշինյանն է մեր վարչապետը, ո՞ւմ դիմենք։ Դիմե՞նք Վրաստանի վարչապետին, եթե դրանից իրենց վատ չեն զգա, երևի դիմենք Վրաստանի վարչապետին, երևի տենց իրենց ավելի լավ կզգան»։