Փաշինյանն ուզում է, որ պատմության մեջ մի Սահմանադրություն էլ իր անունով մնա

«Փաստը» գրում է․ 

«Իշխանափոխությանը հաջորդած երկու տարվա ընթացքում սահմանադրական հնա­րավոր փոփոխությունների մասին շատ է խոսվել: Մասնավորապես, իր ելույթներում այս թեման անընդհատ շոշափում էր նաև վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը:

Եվ ուշադրության է արժանի այն հանգա­մանքը, որ սկզբնական շրջանում Փաշինյանը սահմանադրական փոփոխությունների թեման կապում էր սուպերվարչապետական համակարգը վերացնելու անհրաժեշտու­թյան հետ: Վերջինս կարծում էր, թե Սահմա­նադրությամբ վարչապետի ձեռքում չափից ավելի շատ լիազորություններ և լծակներ են կուտակված` ի հաշիվ իշխանության այլ մարմինների:

Բայց ժամանակի ընթացքում Փաշինյանը հասկացավ, որ իր կողմից բնորոշված սուպերվարչապետական համակարգը շատ ձեռնտու է իր իշխանության ամրապնդման համար, որից հետո ինքը և իր թիմակիցները սկսեցին կտրուկ հերքել սուպերվարչապետական համակարգի գոյությունը` նշելով, թե ժողովրդավարության պայմաններում սուպերվարչապետական համակարգ գոյություն ունենալ չի կարող:

Սակայն այս հարցում իշխանությունների դիրքորոշման փոփոխությունը էականորեն ազդեց նրանց` Սահմանադրությունը փոփոխությունների անհրաժեշտությունը կապվեց դատական համա­կարգի բարեփոխումների հետ:

Եվ պատահական չէ, որ դեռևս անցած տարվանից Փաշինյանն ընդգծում էր, թե ՍԴ-ի հարցը լուծելու համար իրենք գնալու են սահմանադրական փոփոխությունների ճանապարհով: Սակայն քանի որ Սահմա­նադրության փոփոխությունների նոր նա­խագծի ձևավորումը ժամանակատար գոր­ծընթաց է, դրա համար ՍԴ գործող կազմի փոփոխության հարցը Սահմանադրության ընդամենը մեկ դրույթի փոփոխության ան­վան տակ դրվեց հանրաքվեի:

Բայց ապրիլի 5-ի հանրաքվեի ձախողու­մից հետո ՍԴ-ն և դատական համակարգը վերակազմավորելու համար հիմնական ճա­նապարհը մնում է համընդհանուր սահմա­նադրական փոփոխությունների իրականացումը կամ, այլ կերպ ասած, նոր Սահմանադրությունը:

Թերևս սրանով է պայմանավորված, որ խորացող կորոնավիրուսային ճգնաժամի հաղթահարման հարցերը թողած` վարչապե­տը մասնակցում է սահմանադրական բարե­փոխումների հանձնաժողովի նիստին և հայ­տարարում, թե մեզ նոր Սահմանադրություն է անհրաժեշտ:

Այս ընթացքում բազմաթիվ քաղաքացիներ կորցրել են իրենց աշխատանքը կամ մնացել են սոցիալական ու առողջապահական խնդիրներին դեմ հանդիման, իսկ վարչապե­տն այս նեղ իրավիճակում նոր Սահմանադ­րության թեմա է առաջ մղում, որը հանրու­թյանն այս պահին հետաքրքիր չէ:

Բնական հարց է ծագում` եթե գործող Սահմանադրությունն այդքան անընդունելի էր, ապա ինչու էր Փաշինյանը երկու տարի պաշտոնավարում այդ Սահմանադրության առկայության պայմաններում: Չէ՞ որ կարող էր իշխանությունը վերցնելուց անմիջապես հետո Սահմանադրությունը փոփոխելու նա­խաձեռնությամբ հանդես գալ:

Ու հետաքրքրական է, որ ներկայիս ծանր սոցիալ-տնտեսական իրավիճակում Փաշինյանը սահմանադրական փոփոխություննե­րի անհրաժեշտությունը դիտարկում է նաև ներդրումների ներգրավման լույսի ներքո:

Վերջինս սահմանադրական բարեփոխում­ների հանձնաժողովի նիստին ունեցած իր ելույթում օտարերկրյա ներդրումների ներգ­րավման խնդիրը կապեց նոր Սահմանադ­րությամբ նախատեսվող դատական համա­կարգի բարեփոխման հետ:

Բա եթե իշխանությունները գիտեին, որ սահմանադրական փոփոխությունների մի­ջոցով կարող են մեծ ներդրումների հոսք ապահովել, ապա ինչու Փաշինյանն այդ գոր­ծընթացը ավելի վաղ չէր նախաձեռնում, որ­պեսզի զարգացնի տնտեսությունը:

Այս տեսանկյունից մենք ունենք դառը փորձ, որովհետև կար ժամանակ, երբ նա հայտարա­րում էր, թե արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններ պետք է տեղի ունենան, քանի որ քաղաքական անորոշություններն արգելա­կում են մեր տնտեսությունում նոր ներդրումների ներգրավումը, բայց դրանից հետո ևս Հայաստանը շարունակեց մնալ օտարերկրյա ներդրողների հետաքրքրությունից դուրս: Հիմա ընդհանրապես ամեն ինչ տապալած «քայլողները» որոշել են հերթական մեղավոր գտնել:

Իսկ իրականում Երևի թե Փաշինյանը միայն մեկ նպատակ կարող է ունենալ, որ պատմության մեջ մի Սահմանադրություն էլ իր անունով մնա»,-գրում է թերթը:

Մանրամասները՝ թերթի այսօրվա համարում: