Միայն ազգադավ և ապիկար իշխանությունը կարող է պատերազմ հաղթած հերոսին դատել հենց հաղթանակի օրը
Քաղաքական խոշորամասշտաբ շանտաժի հետևանքով զավթելով երկրի պետական իշխանությունը` Փաշինյանն ու իր թիմը հայտարարեցին պսեվդո-պատերազմ կոռուպցիայի և անարդարության դեմ: Բայց թիրախում հայտնված բոլոր գործիչներից ամենաշատը ֆիքսվեցին Արցախի առաջին և ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի վրա, և եթե մյուս անցանկալիներին գրավով ազատ արձակմանը չէին խոչընդոտում, Քոչարյանին մեկ օր անգամ չեն ուզում տեսնել ազատության մեջ:
Պատճառը` թերևս պարզ է արևի լույսի պես: Քոչարյանն է, որ հայության աշխարհընկալման բաղադրիչների զարգացնող անհատն է, մեր ազգային անվտանգության կազմակերպիչն է և վերջապես` Քոչարյանն է Արցախի հաղթանակի պահպանման գրավականը:
Ազատագրված տարածքները դարձնել սակարկման առարկա Քոչարյանի ազատ լինելու դեպքում` կնշանակեր հենց սկզբից ձախողել փուլային տարբերակը, որին այդքան հակված է Փաշինյանը` իր արտգործնախարարի հետ միասին: Իսկ երբ երկրորդ նախագահը չեզոքացված է, դա գործելու լայն հնարավորություն է տալիս` վատ իմաստով:
Մայիսի 8-ին նշանակելով դատը` փաշինյանական ռեժիմը ուզում է աշխարհին և միջազգային հանրությանը ցույց տալ, որ ինքը պատրաստ է զիջումների: Այլ կերպ այս ամենը հնարավոր չէ բացատրել: Ոչ մի երկիր չի դատում սեփական հերոսներին` հաղթանակի օրը: