Ռոբերտ Քոչարյան. Իսկ արդյո՞ք դա պլանավորված պարտություն չէր
Այստեղ ես կբաժանեի երկու բաղադրիչի՝ առաջինը այս կառավարության կազմակերպչական ունակություններն են, այն ամենը, ինչ վերաբերում է կոնկրետ դեպքերին, կոնկրետ որոշումներին: Պատերազմից առաջ սա տնտեսության կառավարումն էր, մի շարք այլ գործընթացների կառավարումը: Դրանք ցույց տվեցին ինչպես փորձի, այնպես էլ պարզ հասկանալու լիակատար բացակայությունը, թե ինչպես է գործում պետական իշխանությունը: Այսինքն, անկարողությունը եւ չիմացությունը պատճառներից մեկն է: Եւ երկրորդ պատճառը, կարծում եմ, այլ տեղ է թաքնված, եւ այն այսօր էլ գերակշռում է հայ հասարակության մեջ՝ արդյո՞ք դա պլանավորվածն պարտություն չէր: Այս մասին «Սպուտնիկ-Արմենիա»-ին տված հարցազրույցում ասել է Հայաստանի երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը՝ պատասխանելով այն հարցին, թե ինչու Երեւանը պատերազմի ժամանակ չէր օգնում Ղարաբաղին:
«Այստեղ ես կբաժանվեի երկու բաղադրիչի՝ առաջինը այս կառավարության կազմակերպչական ունակություններն են, այն ամենը, ինչ վերաբերում է կոնկրետ դեպքերին, կոնկրետ որոշումներին: Պատերազմից առաջ սա տնտեսության կառավարումն էր, մի շարք այլ գործընթացների կառավարումը: Դրանք ցույց տվեցին ինչպես փորձի, այնպես էլ պարզ հասկանալու լիակատար բացակայությունը, թե ինչպես է գործում պետական իշխանությունը: Այսինքն, անկարողությունը եւ չիմացությունը պատճառներից մեկն է: Եւ երկրորդ պատճառը, կարծում եմ, այլ տեղ է թաքնված, եւ այն այսօր էլ գերակշռում է հայ հասարակության մեջ՝ արդյո՞ք դա պլանավորվածն պարտություն չէր: Կարծում եմ՝ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ ինչ-որ նման բան եղել է, եւ մանրակրկիտ հետաքննության անհրաժեշտությունը այսօրվա օրակարգի խնդիր է: Կային խոսակցություններ, հավանաբար գիտեք դրանց մասին, առաջարկ Ադրբեջանից, հինգ միլիարդ դոլար՝ տարածքի դիմաց: Կա պատերազմի արդյունքը, որտեղ, բացի յոթ շրջաններից, կա նաեւ բոնուս երկու շրջանի՝ Շուշիի եւ Հադրութի տեսքով, եւ Հայաստանի յուրաքանչյուր քաղաքացի իրավունք ունի հավատալու, որ որոշակի կապ կա այս երկու առաջարկների եւ արդյունքների միջեւ, որոնք մենք իրականում ունենք այս պատերազմի արդյունքում: Անհրաժեշտ է գտնել այս կապը՝ կա՛մ գտնել, կա՛մ հերքել այն: Եւ քանի որ կան անբավարար օգնության կամ ընդհանրապես դրա բացակայության բազմաթիվ օրինակներ բավականին երկար ժամանակահատվածում՝ Արայիկ Հարությունյանի այն հեռախոսազրույցի ձայնագրությունը, որ 10 օր ոչինչ չի ուղարկվել, նույնպես լուրջ կասկածների տեղիք է տալիս:
Պատերազմի երրորդ օրը ես Ղարաբաղում էի: Մինչեւ Ղարաբաղ ողջ ճանապարհին մեր մեքենան չի շրջանցել ոչ մի ռազմական շարասյան։ Ես մեկ շաբաթ անցկացրեցի այնտեղ եւ վերադարձա 3-4 օրով, նորից գնացի եւ մեկ շաբաթ անց նորից վերադարձա: Այսինքն՝ 4 ուղեւորություն այնտեղ եւ հետ։ Ոչ մի ռազմական շարասյուն՝ ռազմական բեռների շարասյուն, անձնակազմի, տեխնիկայի տեղափոխում չի եղել: Այս ամբողջ երթուղու վրա, 4 օր հինգ-հինգուկես ժամ ճանապարհի վրա, եւ դու չես շրջանցում կամ չես հանդիպում մեկ ռազմական շարասյան: Ի՞նչ է սա նշանակում։ Այսինքն, թվում է, թե ամբողջ երկիրը պետք է կենտրոնացված լիներ: Պատերազմը պարզապես ռազմական հմտություններ չէ՝ որոշ մարտավարական գործողությունների առումով: Դա նաեւ ռեսուրսների կենտրոնացում է»,- ասել է Ռոբերտ Քոչարյանը: